Jasco, deel 2 – Anja’s gedachten

In deze blog gebruik ik fragmenten van het zelf geschreven boek “Door de ogen van Anja”. Dit boek hebben we kort na zijn overlijden aan de ouders en zus en vrouw van Jasco gegeven. Door fragmenten uit het boek te gebruiken is het nu allemaal wat makkelijker en voel je ook
beter mijn gevoelens van toen. De stukjes plaats ik op volgorde zoals deze ook in het boek staan

Ik wilde even een weblogje maken met een update hoe het met me gaat. Nou, het gaat eigenlijk niet zo goed, om het maar even netjes te houden. Ik heb jullie de laatste tijd uitgebreid op de hoogte gesteld van de toestand van mijn lieve neef Jasco. Hij is eerlijk gezegd de reden waarom ik thuis ben. Hij gaat nu de laatste fase van zijn leven in. Het gaat niet goed met hem. Op dit moment is het afwachten hoelang hij nog heeft, maar heel lang zal het helaas niet meer zijn. Mijn lijf heeft van het weekend aangegeven er genoeg van te hebben. Moe, misselijk, pijn. Je kunt lang doorgaan, maar je komt op een punt dan is het klaar. Dan moet je toegeven aan je lijf. Dat is wat ik nu aan het doen ben. Ik blijf nu tot na de vakantie thuis en hoop dat ik over twee weken gewoon naar de foute party kan en en op vakantie mag gaan.

Lieve Jasco, 

Het leven loslaten is zwaar en kai moeilijk voor jou, dat weet ik heel goed, maar er komt een tijd dat het moet. Dat het helaas niet meer anders kan, leg je er dan maar wel bij neer, stoere lieve dappere man.

Wat hebben wij toch veel liefde voor elkaar en daarom is het loslaten wel zwaar, maar ik hoop dat je toch bij me blijft en me af en toe een schouderklopje geeft.

Het strijden is nu dan eindelijk klaar
raar om te zeggen, maar zo waar
Je hebt gevochten als een leeuw
Kan nu gaan vliegen als een meeuw
Iedereen heeft zoveel aan je gedacht
dat is toch een en al pracht.
Jij hebt de strijd helaas verloren
maar iedereen mag jou verhaal horen
Wat ben ik trots op jou
weet dat ik heel veel van je hou

Ja, lieve mensen. Het is heel raar dat je nu het blog aan het schrijven bent wat je eigenlijk nog niet wilde doen, maar hij kon niet meer. Jasco is vandaag om 14:00 ingeslapen en heeft de strijd moeten opgeven, maar gaat nu verder met een nieuw leven.

Wat moet je nog zeggen. Ik ben Jasco heel dankbaar voor alles wat ik de laatste tijd over hem heb mogen schrijven. Ik ben dankbaar dat ik zijn inspiratiebron ben geweest, dat misschien nog wel het meest.

Vandaag begint officieel mijn vakantie. Het weer zit mee. Mijn gevoel nog niet echt. Maar dat komt wel weer. Ik ben mijn werk echt heel dankbaar dat ik de tijd heb mogen nemen om alvast me ergens op voor te bereiden en dat werpt nu zijn vruchten af.

Ik heb vannacht heerlijk geslapen met een grote pauze ertussen door. De rust die momenteel in mijn lijf zit is niet te beschrijven zo fijn. Nu kom ik de dagen wel rustig door. Helaas is Jasco er niet meer en dat besef dat doet wel zeer. Maar het is de werkelijkheid en hij is nu voor eeuwig bevrijd uit de grote strijd. Wat ik gisteren heb gedaan is het mooiste en fijnste moment van de afgelopen tijd geweest. Dat sla ik op in mijn hart en raak ik nooit meer kwijt. Nog even een paar dagen rouwen en mijn gevoel eruit laten komen als ik dat moet, dat is alleen maar goed. Dan gaan we donderdag ons laatst dagje met dat mooie stoere ventje beleven en dan ga ik heerlijk vakantie vieren op het water, maar dat is nog voor later. Eerst door deze dagen gaan, met de zon een lach en een traan. Dan kunnen we er weer tegenaan gaan.

De rol van inspiratiebron was zo fijn. Ik vond het een eer dat zo lang te mogen zijn. We hebben veel aan elkaar gehad, lieve schat. Zeker de laatste tijd daarvan heb ik geen seconde spijt.
Liefs je inspiratiebron.

 

Laatste foto Jasco Anja's gedachten

Lieve Jasco van Wijk,

Wat was het een bijzondere middag bij je lieve schat en wat ben ik blij dat ik het gedaan heb. Ik had de afgelopen dagen/weken zoveel spanning in mijn lijf.

Ik kom bij jou. Pak je hand vast en alle spanning stroomt weg. Maar kerel wat zie je er mooi uit. Zo hoort het natuurlijk niet te gaan maar lieve schat, je hebt gestreden tot het echt niet meer ging. Het is raar om te zeggen vriend. Maar het is goed zo. Ik heb echt stroom gevoeld om de komende dagen door te komen.

En ga jij nou maar heerlijk dromen van het leven hier wat je met heel veel plezier en liefdevol hebt gedaan. Samen met je vader nog naar max gekeken en hij heeft nog gewonnen ook. Hoe mooi kan het zijn.

Donderdag gaan we je laatste dag hier beleven. Daar word vast weer over geschreven. Wat ben ik dankbaar voor deze middag en voor de kracht die je me hebt gegeven. Dan maak ik er nu toch maar een einde aan Nu kan mijn leven na donderdag weer volledig verder gaan. In de week zal ik veel op het water zijn. Dat vond jij ook zo fijn. Ik zal af en toe met een glimlach naar boven kijken. Laat je je aanwezigheid dan even blijken. In goede fijne herinnering blijf je me bij. Voel je nu maar heerlijk en vrij.

Rouwauto Jasco - Anja's gedachten

Hij kwam binnendoor gereden, dan kon hij rustig rijden en ondertussen werden de auto’s bij het crematorium op hun plek gezet. Toen was het moment daar dat de stoet aankwam. Er werd ons gevraagd achteraan de stoet aan te sluiten. Op een gegeven moment ging iedereen stil staan en werd er intens geapplaudiceerd. Het ronken van de motoren van die auto’s was een fantastisch geluid. Kippenvel. van euforie moest ik even heel hard schreeuwen.

Toen we stopte en Jasco uit de auto kwam was dat het eerste moment dat dit echt het laatste deel van zijn reis was die we samen gingen beleven. Dat besef kwam even hard binnen, maar het was de harde waarheid.

Wat was het een prachtig en emotioneel afscheid gisteren! Het was een grote eer om voor je te mogen spelen, Jasco! Je laatste optreden van AR!E, de laatste keer AR!E voor jou… Het was heftig om te doen, maar het was één van je laatste wensen. En wat zijn we blij dat we dat hebben gedaan.

In gedachten ben en blijf je altijd bij onze optredens… It’s “Black” when the “Lightning Crashes”, but believe in “Sweet Dreams”… Enne… Fuck cancer!

Door het op deze manier op te schrijven voor jullie, brengt me dichter naar het gevoel van toen.

Vlak na de uitvaart heb ik een boek geschreven waaruit je fragmenten hebt kunnen lezen. De vakantie na afloop op robinson heeft me geholpen met het rouwen. Daar kreeg ik echt de ruimte voor. Het is altijd zo dat de dagen van zijn verjaardag en overlijden heel veel met me doen. Maar dit hoort erbij. Het fijne terugdenken aan de laatste dag dat ik je heb gezien, troost me heel erg.
Ik hoop door het op deze manier zo open en eerlijk te delen te laten zien en voelen wat een overlijden voor mij en mijn lichaam betekent.

Inmiddels is het nu iets meer dan drie jaar geleden en gaat mijn neef eigenlijk voortdurend met me mee. Bij bepaalde liedjes zal ik altijd aan hem terugdenken.

Het liedje van metelica Noting else matter doet me erg aan je terugdenken.

Voor altijd in mijn hart.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *